Europejski Fundusz Rozwoju Wsi Polskiej

Strona główna Forum Inicjatyw Rozwojowych Konferencje i seminaria Konferencja w Jasionce: jakie zmiany we Wspólnej Polityce Rolnej po 2020 roku?

04.04.2017

Konferencja w Jasionce: jakie zmiany we Wspólnej Polityce Rolnej po 2020 roku?

Mniej biurokracji i uproszczenie procedur - to główne wnioski płynące z panelu dyskusyjnego nt. Wspólnej Polityki Rolnej w którym uczestniczyli Komisarz UE ds. Rolnictwa i Obszarów Wiejskich - Phil Hogan oraz ministrowie i wiceministrowie resortów rolnictwa Grupy Wyszehradzkiej i Litwy, podczas tegorocznej konferencji rolniczej w Jasionce.

 

W panelu pn. „Wspólna Polityka Rolna Unii Europejskiej jako element rozwoju i wsparcia obszarów wiejskich. Perspektywa państw Grupy Wyszehradzkiej", obok Komisarza UE, udział wzięli: Krzysztof Jurgiel - Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi Polski, Gabriela Matečná - Minister Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich Słowacji, Pavel Sekáč - Wiceminister Rolnictwa Republiki Czeskiej, Istvan Nagy - Wiceminister Rolnictwa Węgier oraz Rolandas Taraskievicius - Wiceminister Rolnictwa Litwy.

 

Zdaniem uczestników panelu, do najważniejszych zadań, jakie powinny zostać zrealizowane w ramach przyszłej Wspólnej Polityki Rolnej, należy zmniejszenie biurokracji i uproszczenie dotychczasowych procedur. Podczas dyskusji Komisarz Hogan zaznaczył, że jest to jednym z celów prowadzonych obecnie przez Komisję Europejską konsultacji w sprawie kształtu WPR po 2020 roku. Wyniki konsultacji powinny być znane do końca 2017 r., stąd bardzo ważny w tym kontekście, zdaniem Komisarza, jest udział w nich wszystkich krajów członkowskich. Konsultacje mają służyć przeglądowi WPR pod kątem przystosowania jej do nowych wyzwań, przed którymi stoi europejskie rolnictwo.

 

Jakie są najważniejsze oczekiwania ws. nowej Wspólnej Polityki Rolnej państw Grupy Wyszehradzkiej i Litwy?

Za kontynuacją obecnej WPR opowiedział się Wiceminister rolnictwa Litwy Rolandas Taraskevicius, który podkreślił, iż Litwa nie chce burzyć dotychczasowej polityki rolnej, ale jest za opcją jej naprawiania i dodawania do niej nowych elementów. Zdaniem Wiceministra dla rolników najważniejsza jest przewidywalność. Dlatego, jak zaznaczył, w WPR konieczne jest wprowadzenie zmian, które postawią rolnika w centrum i podkreślą jego rolę, jako producenta żywności.



Wiceminister rolnictwa Czech Pavel Sekac w swoim wystąpieniu podkreślił, że Europa potrzebuje więcej środków na II filar WPR, czyli na modernizację rolnictwa. Jednocześnie potwierdził, że Czechy opowiadają się nadal za dwufilarową polityką rolną i chcą mieć takie same warunki, jak rolnicy w Europie Zachodniej. Według ministra czeski rząd chce kontynuować WPR, ale z jednoczesną poprawą mechanizmów między pierwszym a drugim filarem.

 

Propozycje Polski dotyczące Wspólnej Polityki Rolnej po 2020 r. przedstawił Minister rolnictwa i rozwoju wsi Krzysztof Jurgiel. W swoim wystąpieniu podkreślił, że Polska chce zapewnienia równych warunków konkurencji na jednolitym europejskim rynku oraz zakończenia procesu wyrównywania stawek płatności bezpośrednich. Zaznaczył także, że Polska chce poprawy w obszarze zarządzania sytuacjami kryzysowymi w rolnictwie i ma w tym zakresie pewne propozycje.

 

Na kwestię wyrównania dopłat dla rolników w poszczególnych krajach UE uwagę zwrócił także Wiceminister rolnictwa Węgier Istvan Nagy. Jego zdaniem ważnym elementem WPR powinno być również zatrzymanie młodych ludzi w rolnictwie, a także zwiększenie udziału rolników w podziale zysków ze sprzedaży swoich produktów, np. pochodzących z handlu.

 

Gabriela Matecna, Minister rolnictwa i obszarów wiejskich Słowacji podkreśliła, że zmiany w WPR powinny przebiegać „ewolucyjnie, a nie rewolucyjnie", a WPR powinna być solidarna i równo traktować wszystkich rolników w Unii.

 

Uczestnicy panelu zgodnie podkreślali, że Wspólna Polityka Rolna powinna być kontynuowana, a w kształtowaniu jej formy, jaka będzie obowiązywała po 2020 roku, powinny wziąć udział wszystkie kraje członkowskie. Pełna współpraca, jaką deklarowali przedstawiciele rządów Grupy Wyszehradzkiej i Litwy, jest niezbędna, aby wypracować możliwie jak najlepsze rozwiązania dla europejskich rolników.